تبلیغات
بازاریابی اینترنتی - مطالب خرداد 1397
منوی اصلی
بازاریابی اینترنتی
  • smsbaz smsbazi یکشنبه 6 خرداد 1397 06:42 ب.ظ نظرات ()

    تعریف بهداشت حرفه ای

    تعریف بهداشت حرفه ای

    Definition of occupational health

    تعریف نظامنامه انجمن بین المللی بهداشت حرفه ای :

    The definition in the IOHA Byelaws is

    'Occupational Hygiene is the discipline of anticipating, recognising, evaluating and controlling health hazards in the working environment with the objective of protecting worker health and well-being and safeguarding the community at large.'

    بهداشت حرفه ای علم پیش بینی، شناسایی، ارزیابی، کنترل خطرات تاثیر گذار بر سلامت در محیط کار است به منظور حفظ سلامت و رفاه کارکنان و در نهایت ایمن نگه داشتن جامعه.

    Occupational Hygiene has also been defined as the practice of identifying of hazardous agents; Chemical, Physical and Biological; in the workplace that could cause disease or discomfort, evaluating the extent of the risk due to exposure to these hazardous agents, and the control of those risks to prevent ill-health in the long or short term.

    بهداشت حرفه ای همچنین به عنوان فن و تکنیک زیر تعریف شده است :

    • شناسایی عوامل خطرناک ( شیمیایی – فیزیکی و بیولوژیکی ) در محیط کار که این عوامل می توانند باعث ایجاد بیماری یا ناراحتی شوند .
    • ارزیابی میزان ریسک ناشی از مواجهه با این عوامل خطرناک
    • کنترل ریسک های ناشی از این عوامل برای پیشگیری از آسیب های کوتاه مدت و بلند مدت.

    مهندسی بهداشت حرفه‌ای (به انگلیسی: Occupational Health Engineering) شاخه‌ای است از علم بهداشت و عبارتست از شناسایی، ارزیابی و کنترل عوامل زیان آور موجود در محیط کار به همراه یک سری مراقبتهای بهداشتی درمانی به منظور سالم‌سازی محیط کار و حفظ سلامت نیروی کار

    مهندسی بهداشت حرفه‌ای را می‌توان به طور خلاصه علم و هنر تامین سلامت در محیط‌های شغلی تعریف کرد و یک مهندس بهداشت حرفه‌ای یا متخصص سلامت شغلی کسی است که وظیفه شناسایی، ارزشیابی و حذف یا کنترل عوامل مخاطره آمیز شغلی را به عهده دارد.

    نخستین کمیته مشترک سازمان بهداشت جهانی و سازمان بین‌المللی کار که در سال ۱۹۵۰ تشکیل شد،مهندسی بهداشت حرفه‌ای را چنین تعریف نموده است:تامین و ارتقاء عالی ترین سطح سلامت جسمی، روانی و اجتماعی برای کارگران همهٔ مشاغل، پیشگیری از بیماری‌ها و حوادث ناشی از کار، به‌کارگماردن نیروی کار در محیط و شغلی که از لحاظ جسمی و روانی قدرت انجام آن را دارد و به‌طور خلاصه تطابق کار با انسان یا ارگونومی که از کلمه یونانی برگرفته شده است.

    مهندسی بهداشت حرفه‌ای رشته‌ای است که به محیط کار بر می‌گردد. در واقع متخصصان در این رشته خطرهای بالقوه‌ای که در محیط کار وجود دارد را شناسایی می‌کنند و در مراحل بعد به اندازه‌گیری و ارزیابی این خطرات و کنترل آنها می‌پردازند. البته کسانی که علم بیشتری در این رشته دارند، خطرهای شغلی را پیش بینی نیز می‌کنند. به این نکته باید اشاره کرد که کسب این مهارتها به نحوه تربیت دانشجویان بستگی دارد.

    موضوعات:

    • 1- تاریخچه بهداشت حرفه‌ای
      • ۱.۱بهداشت شغلی در جهان
      • ۱.۲وقایع نگاری سلامت شغلی در گذر تاریخ
      • ۱.۳بهداشت حرفه‌ای در ایران
    • ۲- هدف کلی مهندسی بهداشت حرفه‌ای
    • ۳- برنامه‌ها و فعالیت‌های بهداشت حرفه‌ای
    • ۴- عوامل زیان آور محیط کار
    • ۵- روز جهانی ایمنی و سلامت شغلی
    • ۶- ایمنی صنعتی
    • ۷- جستارهای وابسته
    • ۸- منابع

    تاریخچه بهداشت حرفه‌ای

    تا قرن شانزدهم میلادی در کتب طبی به بهداشت حرفه‌ای و ارتباط بیماریهای مختلف با شغل افراد اشاره قابل توجهی نشده است. از قرن شانزدهم به بعد در تاریخ به چهره‌های درخشانی بر می‌خوریم که تمام عمر خود را صرف تشخیص و جلوگیری از بیماریهای ناشی از کار نموده و خدمات با ارزشی انجام داده‌اند.

    اولین فردی که آثار ارزنده‌ای در مورد بهداشت حرفه‌ای از خود به یادگار گذاشته است طبیبی از ناحیه ساکسونی در ایتالیا بنام اگریکولا بود او کتابی در ۱۲ جلد درباره اکتشافات و استخراج فلزات. ابزار کار. حوادث و بیماریهای ناشی از کار و ... نوشت که در سال ۱۵۵۶ منتشر شد. بعد از او در سال ۱۵۶۷ پزشک دیگری اهل سوئیس بنام پاراسلسوس کتابی درباره بیماری‌های وابسته به شغل در بین کارکنان معدن ذوب و فلزات منتشر کرد. در سال ۱۶۳۳ پدر طب کار یا همان رامازینی بدنیا آمد که یکی از پیشقدمان بزرگ قرن ۱۷ در زمینه بهداشت حرفه‌ای می‌باشد. کتاب معروفش در باره بیماریهای حرفه‌ای در سال ۱۷۰۰ میلادی منتشر شد. او برای اولین بار به پزشکان توصیه کرد که علاوه بر سوالات که در زمان معاینه از بیماران می‌پرسیدند از همه بپرسند شغل شما چیست این جمله کوتاه نقطه عطفی در تاریخ بهداشت حرفه‌ای و طب کار بشمار آمده است.

    بهداشت شغلی در جهان

    پدیداری دانش بهداشت شغلی ، به عنوان یک تخصص ویژه و جدا از دیگر دانش‌ها، به نسبت تازه است، اما مفاهیم مطرح شده در این دانش از زمان‌های کهن مورد توجه بوده است.

    چهارصد سال پیش از میلاد مسیح بقراط اثرات زیان آور مواجهه با سرب را شناسایی کرده و در نوشته‌هایش یاد می‌کند. در آن زمان عمدتاً از بردگان جهت مشاغل سخت استفاده می‌گردید و از آنجا که حکومتها هیچگونه مسئولیتی در برابر بردگان نداشتند، بدیهی است که اقدامات خاصی نیز برای حل مشکلات آنها صورت نمی‌پذیرفت.

    در نخستین سدهٔ پس از میلاد، پلنی (۲۳ تن ۷۹ب. م) که یک دانشمند رومی بود، از مثانهٔ حیوانات یک ماسک تنفسی ساخت و کاربرد آن را برای کار در معادن پیشنهاد نمود.

    در سال ۱۴۷۳ میلادی النبوگ نخستین نشریه بهداشتی در مورد بیماری‌ها و آسیب‌های شغلی را انتشار داد. او در این مجموعه درباره بیماریهای شغلی و صدماتی که در میان کارگران طلا شایع است مطالبی را به رشته تحریر درآورده است. در قرن شانزدهم آگریکولا (آگریکولا) و پاراسلوس (پاراسلسوس) درباره بیماری‌های شغلی کارگران ذوب آهن، فلزات و بیماری‌های معدنچیان و مسمومیت جیوه آثاری به جای گذارده‌اند. کتاب آگریکولا در سال ۱۵۵۶ یکسال بعد از مرگ او و کتاب پاراسلسوس در سال ۱۵۶۷ منتشر شد.

    شاید بتوان مهمترین نقطه عطف در تاریخ تکامل بهداشت شغلی و ایمنی را انقلاب صنعتی اروپا دانست. زمانی که انسان با قدرت جسمی محدود در مقابل دستگاهها و ماشین آلات تازه ساخت غول پیکر ایستاد و در حالی که اطلاع چندانی راجع به چگونگی کارکرد ماشین آلات و چگونگی کنترل آنها نداشت، به کار مشغول شد. این مسئله باعث شد که در ابتدای پیدایش انقلاب صنعتی در اروپا تعداد بسیار زیادی از افراد در اثر مواجهه با حوادث محیط کار کشته و یا دچار نقص عضو شوند. این اتفاقات و آمار بالا باعث شد که سردمداران انقلاب صنعتی به فکر تصویب قواعد و قوانینی در رابطه با الزامات محیط های کاری و نحوه رفتار کارگران برای آسیب کمتر ناشی از کار با ماشین آلات عظیم‌الجثه بیفتند.

     

    رامازینی، نخستین پزشکی است، که به توصیف پیشه‌های گوناگون و بیماری‌های ناشی از آنها می‌پردازد. برای نمونه فلج دست‌ها از میان رفتن دندان‌ها، نا شکیبایی و صورت‌های نزار و رنجور سفالگران در برابر سرب را توصیف کرده است.

    توماس الیور در کتاب خود که در سال ۱۹۰۸ منتشر کرد به بیماری‌های شغلی اشاره نموده است. دکتر توماس لِگ (Thomas legge) در کتاب خود به نام جذب و مسمومیت سرب که به کمک دکتر گادبای در سال ۱۹۱۲ منتشر کرد به مضرّات این فلز اشاره می‌نماید.

    در سال ۱۹۱۸،آلیس هامیلتون، رشتهٔ بهداشت صنعتی را در دانشگاه هاروارد آمریکا پایه‌گذاری کرد. بررسی‌های گستردهٔ او در زمینه سم شناسی، به ویژه مسمومیت با فسفر سفید در صنایع کبریت سازی و مسمومیت سرب، موجب رشد سریع بهداشت حرفه‌ای شد.

    بر اساس فعالیت‌های گوناگون برای بهبود شرایط محیط کار و نیز، جنبش‌های کارگری، در سال ۱۹۱۹،سازمان بین‌المللی کار (سازمان بین‌المللی کار) بر پا شد. پس از آن، به علت موفقیت‌هایی که آمریکا در جنگ جهانی در زمینه تولید تسلیحات نظامی به دست‌آورد، نه تنها صنایع بلکه بهداشت حرفه‌ای در این کشور به سرعت رشد یافت. در آن زمان، شعار تبلیغاتی سازمان خدمات بهداشتی امریکا بر تندرستی کارگر تاکید داشت: "کارگر را سالم نگهدار تا خوب کار کند"

    توسعهٔ سریع صنایع و علوم در قرن بیستم و استفاده بشر از مواد گوناگون در مصارف صنعتی، از یک طرف بر تعداد و دامنه بیماری‌های ناشی از کار افزود و از طرف دیگر وسیله تحقیق و بررسی بر روی جلوگیری و درمان آنها را بیش از پیش فراهم نمود. رشد اجتماعات کارگری و تشکیل اتحادیه‌ها، و سندیکاهای کارگری رانیز می‌توان از عوامل مؤثر در بهبود بهداشت محیط‌های کار دانست.

    وقایع نگاری سلامت شغلی در گذر تاریخ

    برخی از رویدادهای مهم سلامت شغلی در کشورهای غربی عبارت هستند از:

    ۱۸۱۵ میلادی: نخستین قانون ایمنی به وسیلهٔ ادارهٔ معادن در امریکا به تصویب رسید بر پایه این قانون لازم شد هر معدن دارای دو راه خروج باشد، تا در صورت ریزش و بسته شدن یکی از آنها، راه خروج دیگر باز باشد.

    ۱۸۱۵میلادی: هامفری دیوی، نخستین وسیله ایمنی را اختراع کرد. بنا به درخواست انجمن پیشگیری از حوادث در معادن زغال سنگ و با تلاش فراوان، دیوی توانست چراغ ایمنی را برای معادن زغال سنگ طراحی کند.

    منابع کنکور ارشد بهداشت حرفه ای رتبه 1 سال 96

     

    کارگر جوانی که گاری حاوی زغال سنگ را در معدن حمل می‌کند در سالهای ۱۸۴۴-۱۸۴۲ قوانینی برای بهبود شرایط کار در بریتانیا به تصویب رسید

    ۱۸۳۳ میلادی: نخستین قانون صنایع در انگلستان به تصویب رسید. تا پیش از تصویب این قانون، ۱۲ ساعت کار در روز اجباری بود.

    ۱۸۶۴ میلادی: قانون ایمنی در معادن پنسیلوانیا به تصویب رسید.

    ۱۸۶۶ میلادی: اداره ملی آتش‌نشانی در امریکا تاسیس شد.

    ۱۸۶۷ میلادی: نخستین برنامهٔ بازرسی صنایع به وسیلهٔ مسئولان دولتی در ایالت ماساچوست آمریکا تدوین شد.

    ۱۸۹۶ میلادی:انجمن ملی حفاظت در برابر آتش (NFPA) در امریکا تاسیس شد

    ۱۹۰۶ میلادی: نخستین بررسی منظم از حوادث شغلی منجر به مرگ در پنسیلوانیا انجام شد.

    ۱۹۱۴: در امریکا، دفتر بهداشت و سلامت در صنایع، به وسیلهٔ اداره خدمات بهداشت همگانی تاسیس شد. این مرکز پس از چندین بار تغییر نام در سال ۱۹۷۰ به نام موسسهٔ ملی ایمنی و بهداشت شغلی ( NIOSH ) نامگذاری شد.

    ۱۹۳۱ میلادی: نخستین الگوی علمی دربارهٔ علل بروز حوادث، به وسیلهٔ هانریش ارائه شد.

    ۱۹۵۶ میلادی: برنامه‌های پیشگیری از حوادث به وسیله اداره بهداشت همگانی آمریکا ارائه شد.

    ۱۹۶۸ میلادی: جانسون، رئیس جمهور وقت آمریکا لزوم برپایی قوانین دولتی ایمنی و بهداشت را اعلام کرد.

    ۱۹۷۰: در زمان ریاست جمهوری نیکسون، قانون یاد شده به تصویب رسید، که موجب ایجاد ادارهٔ ایمنی و بهداشت شغلی (OSHA) و موسسهٔ ملی ایمنی و بهداشت شغلی (NIOSH) شد.

    بهداشت حرفه‌ای در ایران

    در مرداد سال ۱۳۲۵ وزارت کار و امور اجتماعی تشکیل و قانون موقت کار را تدوین نمود و در سال ۱۳۳۷ قانون مزبور با اصلاحات و تغییراتی به صورت قانون به تصویب رسید و اجرای وظایف مربوط به بهداشت و ایمنی مندرج در قانون کار وقت به عهده اداره کل بازرسی کار قرار گرفت.

    در سال ۱۳۴۶ در حوزه معاونت فنی وزارت بهداشت وقت، اداره بهداشت محیط کار در تشکیلات اداره کلّ بهداشت محیط پیش بینی شد و سپس در سال‌های ۱۳۴۷، ۱۳۴۸ و ۱۳۴۹، اداره طب صنعتی در اداره کل خدمات بهداشتی حوزه معاونت فنی وزارت بهداری وقت تاسیس گردید. سپس در سال‌های ۱۳۵۰، ۱۳۵۱ و ۱۳۵۲ تا اوایل ۱۳۵۳، اداره بهداشت محیط کار به بهداشت محیط کار و هوا تغییر نام داد و اداره طب صنعتی همچنان به وظایف خود ادامه می‌داد. در اواخر دهه ۱۳۵۰ در حوزه معاونت امور بهداشتی و جمعیت و تنظیم خانواده وزارت بهداری وقت اداره بهداشت حرفه‌ای در دفتر خدمات بهداشتی ویژه که بعداً به اداره کل خدمات بهداشتی ویژه تغییر نام داد تشکیل گردید.

    تا قبل از سال ۱۳۶۲ وزارت کار و امور اجتماعی و وزارت بهداشت وقت مشترکاً بر نیروی کار و محیط کار نظارت و مراقبت داشتند. به منظور جلوگیری از دوباره کاری و ارتقاء کیفیت ارائه خدمات برای حفظ و بالا بردن سلامت شاغلین، درسال۱۳۶۲ مسائل بهداشتی محیط کار و کارگر، از وظایف وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی شناخته شد و جهت انجام این وظیفه، اداره کل بهداشت حرفه‌ای تشکیل و مسئولیت حفظ و ارتقاء سلامت نیروهای شاغل کشور در مشاغل گوناگون جامعه را عهده دار گردید. با توجه به تصویب قانون جدید کار توسط مجمع تشخیص مصلحت نظام ایران در سال ۱۳۶۹، به حکم ماده ۸۵ قانون کار وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی عهده دار بهداشت و درمان کارگران و وزارت کار و امور اجتماعی مسئول ایمنی کارگران می‌باشد.

    هدف کلی مهندسی بهداشت حرفه‌ای

    نگهداری و بهبود حداکثر سلامت جسمی، روانی و اجتماعی کارکنان مشاغل مختلف از طریق پیشگیری از خطرات تهدید کننده سلامت کارگران، مطالعه شرایط نامناسب محیط کار و اثرات سوء آن بر تندرستی آنان می‌باشد. کارشناسان بهداشت حرفه‌ای که در این زمینه فعالیت دارند، با شناختی که از محیط کار، فرایندهای کاری، خطرات و عوامل زیان‌آور محیط کار، و نیز تاثیراتی که این عوامل بر سلامت شاغلین می‌گذارند، از طریق بررسی، ارزیابی، اندازه‌گیری و کنترل عوامل زیان آور محیط کار، درصدد سالم‌سازی و بهسازی محیط کار برمی‌آیند. بنابراین از این طریق باعث کنترل بیماری‌ها، عوارض و آسیب‌های شغلی و درنهایت تامین سلامت شاغلین می‌گردند.

    برنامه‌ها و فعالیت‌های بهداشت حرفه‌ای

    به منظور دستیابی به هدف فوق در بهداشت حرفه‌ای برنامه‌هایی درنظرگرفته شده است که به طور خلاصه عبارتند از:

    1. معاینات پزشکی گوناگون برای کلیه کارکنان
    2. برنامه‌های مربوط به حفاظت فنی و ایمنی کارگران
    3. برنامه‌های مربوط به بهداشت محیط کار شامل شناخت و ارزیابی عوامل زیان آور محیط کار و ارائهٔ طرح‌های کنترلی و بهسازی محیط کار
    4. ایجاد امکانات درمانی و اورژانس طب کار
    5. برنامه‌های مربوط به آموزش برای بهداشت
    6. برنامه‌های مربوط به تغذیه کارگران
    7. برنامه‌های مربوط به نوتوانی و توانبخشی حرفه‌ای

    مهندسی بهداشت حرفه‌ای نه تنها مسائلی را که در اثر تماس با عوامل زیان آور محیط کار بروز می نماید در نظر می گیرد، بلکه سایر مسائل از قبیل:پیشگیری از بیماری‌ها، بهداشت عمومی محیط کار، آب آشامیدنی، نظافت عمومی و فردی، دفع حشرات، دفع زباله و فضولات، نهار خوریها، حمام، توالت، دوش و دستشویی، وسایل و حفاظت فردی و جمعی و غیره را نیز درمحیط‌های کاری در مد نظر دارد.

    عوامل زیان آور محیط کار

    عوامل زیان آور محیط کار
     

    ابزار اندازه‌گیری نور، نورسنج

    به طورکلی می‌توان گفت که بهداشت حرفه‌ای علمی چند رشته‌ای بوده و ترکیبی از علوم پزشکی و مهندسی می‌باشد. یکی از برنامه‌های اصلی بهداشت حرفه‌ای، مطالعهٔ شرایط نامناسب محیط کار یا به عبارتی بررسی و ارزیابی عوامل زیان آور محیط کار می‌باشد، که این عوامل خود به پنج دسته تقسیم می‌شوند:

    1. عوامل زیان آور فیزیکی محیط کار شامل سروصدا، گرما و رطوبت، سرما، ارتعاش، فشار (کمبود و افزایش فشار)، روشنایی (کمبود و افزایش نور)، اشعهٔ مادون قرمز، اشعهٔ ماورای بنفش، اشعه‌های یونیزان، الکتریسیته
    2. عوامل زیان آور شیمیایی محیط کار مانند گازها، بخارات، دودودمه،گردوغبار،اسیدها و بازها، فلزات و...
    3. عوامل زیان آور بیولوژیکی محیط کار شامل: انتقال ویروس‌ها، قارچ‌ها،انگل‌ها،باکتری‌ها، ریکتزیاها از طریق خون و سایر مایعات بدن
    4. عوامل زیان آور ارگونومی محیط کار، شامل: پوزیشن‌های نامناسب بدن حین کار، بلندکردن و حمل باربیش از حد مجاز، سطوح کار شامل میز، صندلی، ابزارآلات مورد استفاده، تجهیزاتی که مناسب طراحی نشده باشند (عدم تطابق کار با کاربر) و.....
    5. عوامل زیان آور روحی و روانی محیط کار مانند روابط کارگر با کارفرما، همکاران و زیردستان،_ استرسهای شغلی ،تشویق‌ها و تنبیه ارتقاء شغلی، رضایت شغلی و...

    چنانچه هر یک از عوامل یاد شدهٔ فوق از حد تحمل فیزیولوژیک بدن انسان پیشی گیرد، عوارض و آسیب‌هایی را ایجاد خواهدنمود. در بهداشت حرفه‌ای عمده کوشش‌ها بر شناسایی این عوامل، اندازه‌گیری و در صورت نیاز کنترل آنها متمرکز است.

    روز جهانی ایمنی و سلامت شغلی

    روز جهانی بهداشت حرفه ای

    روز ۲۸ آوریل (هشتم اردیبهشت) از سوی سازمان بین‌المللی کار(ILO) به عنوان روز جهانی ایمنی و سلامت شغلی World Day for Safety and Health at Work نامگذاری شده است.

    روز جهانی ایمنی وسلامت شغلی در واقع یک هدف گذاری سالیانه بین‌المللی برای نهادینه کردن کار سالم و ایمن در سرتاسر جهان است. برگزاری این مراسم بخش مهمی از استراتژیهای جهانی سازمان بین‌المللی کار برای ارتقای ایمنی وسلامت شغلی در همه محیط‌های کاری است که باعث ارتقای آگاهی‌های مردم و همچنین افزایش امنیت و سلامت در محیط کار می‌شود.

    این مراسم هر ساله توسط کلیه دولتها، سازمانها و بخش‌های خصوصی و کارفرمایان و کارخانجات انجام شده و توسط سازمان بین‌المللی کار حمایت و پشتیبانی می‌کند.

    ایمنی صنعتی

    ایمنی صنعتی (به انگلیسی: Industrial Safety) رشته‌ای است گسترده که به مجموعه تدابیر، اصول و مقرراتی گفته می‌شود که با به کار گرفتن آنها می‌توان نیروی انسانی و سرمایه را در برابر خطرات گوناگون در محیط‌های صنعتی به گونه‌ای مؤثر و کارا نگهداری کرد و به این وسیله یک محیط کار و صنعت بی خطر و سالم برای افزایش کارایی کارکنان به وجود آورد. مهندسی ایمنی عبارت است از مقررات یا نظامی که برای کاهش وقوع حوادث از طریق حذف یا کنترل خطرات بکار می‌روند

    با وجود مرزبندی این دانش در زیر مجموعه ی مهندسی صنایع و وزارت علوم،تحقیقات و فناوری ، ایمنی صنعتی زیر مجموعه ای از دانش کلان بهداشت حرفه ای محسوب می‌شود . در ایران با شکل گیری دانشکده های بهداشت و حفاظت فنی در دانشگاه های وزارت بهداشت،درمان و آموزش پزشکی،ایمنی صنعتی به صورت سرفصلی از دروس این رشته تدوین گردید. تا قبل از دهه ۱۹۷۰ مهندسی ایمنی بخشی از مهندسی کنترل محسوب می‌شد. در این دوران هنوز دانش ایمنی همگام با سایر علوم مرتبط با کنترل فرایند پیش نرفته بود. با وقوع حوادث فاجعه بار در صنایع و کارخانجات شیمیایی از جمله کارخانه Flixborough در سال ۱۹۷۴انگلستان و شکل گیری تدریجی سیستم مدیریت HSE توسعه دانش ایمنی به عنوان یک بخش مستقل مورد نظر قرار گرفت.

    منبع: https://fa.wikipedia.org

    آخرین ویرایش: - -
    ارسال دیدگاه
  • smsbaz smsbazi چهارشنبه 2 خرداد 1397 11:14 ق.ظ نظرات ()

    انتخاب رنگ در نقاشی ساختمان :

     

    در مرحله رنگ آمیزی باید توجه داشت که بهترین رنگ انتخاب شود. انتخاب رنگ

     

    برای نقاشی ساختمان اولین مرحله  است که شما باید انجام بدهید و برای آن باید با انواع رنگ و نقش و تاثیر آن در نقاشی ساختمان آن  تا حدودی آشنا باشید. گاهی اوقات افراد برای رنگ‌آمیزی ساختمان شان از سلیقه‌های شخصی یا مدهای روز استفاده می‌کنند در حالی که بازی با رنگ‌ها اگر  از روی آگاهی نباشد، فرد را در دراز‌ مدت با مشکلات عمده‌ای مواجه خواهد کرد.

     

    در کشور مان به دلیل عقب مانده گی صنعتی افراد ساختار شکن نیستند و اصولا

     

    رنگ های همگان پسند را انتخاب میکنند این امر باعث شده در انتخاب رنگ از تنوع کمتری برخوردار باشیم، درصورتی که انسانها ذاتا در انتخاب رنگ متفاوتند همانطور که روح و روان آنها از هم متمایز است.

     

    انواع رنگ در نقاشی ساختمان

     

    در ایران  رنگ‌های سفید، طوسی، آبی، استخوانی بیشترین انتخاب را در رنگ‌آمیزی ساختمان داشته و دارند، همانطور که در سالهای اخیر رنگ لباس ها تغییر کرده

     

    ودر نقاشی ساختمان هم به تازگی  به سمت رنگ‌های خاص‌تری همچون، صورتی، زرد، قرمز، نارنجی و زردچوبه‌ای …هم کشیده شده‌اند که بیشتر مربوط تاثیر فرهنگی و آداب خانه  داری از کشورهای دیگر است.

     

    با این حال این رنگ‌ها به صورت واحد در خانه‌ها کار نمی‌شوند بلکه اغلب در کنار

     

    یک رنگ از چند رنگ دیگر هم استفاده می‌شود تا تضاد یا همانندی‌اش سبب جلب توجه شود. نکته اساسی اینجاست که باید به چیدمان خانه، دکوراسیون، رنگ مبل‌ها، اندازه اتاق‌ها و ارتفاع سقف‌ها نور وروشنایی بیش از هر چیز دیگری توجه شود.علاوه بر این‌ها رنگ‌ها بر روح و روان و رفتار مان اثر می‌گذارند و اگر در دراز‌ مدت در پرتو رنگی خاص باشیم روحیاتمان به سمت انرژی‌های نهانی آن رنگ متمایل خواهد شد.

     

    نقاشی ساختمان

     

     

     

    آموزش نقاشی ساختمان :

     

    صنعت نقاشی ساختمان یکی از مهم ترین بخش های تزیین ساختمان می باشد. با

     

    توجه به اینکه این صنعت فعالان زیادی دارد و  جوانان زیادی خواستار ورود به این صنعت هستند، مراحل نقاشی ساختمان براساس اولویت بندی به طور مختصر زیر بیان می شود:

     

    تمیز کردن سطوح

     

    اجرای روغن الف

     

    اجرای بتونه

     

    پوسته زنی (سمباده کشی)

     

    آستر اولیه

     

    لکه گیری

     

    سمباده زنی مجدد

     

    آستر دوم

     

    آستر سوم

     

    رنگ رویه

     

    نقاشی ساختمان

     

     

     

    آماده سازی رنگ:

     

    اگر تصمیم دارید رنگ روغنی به کار ببرید از باز بودن کامل پنجره‌ها مطمئن شوید؛

     

    چرا که تینر افزوده شده به رنگ روغن بوی بسیار نامطبوع و ماندگاری دارد. دیوارهای اتاق‌ها بهتر است با رنگ پلاستیک رنگ شوند، اما اگر بچه کوچکتان از دیوارها به عنوان دفترچه نقاشی استفاده می‌کند، رنگ روغن گزینه مناسب‌ تری است.

     

    پس از انتخاب نوع، جنس و رنگ دلخواه نوبت به آماده‌ سازی رنگ می‌شود. رنگ

     

    را در یک ظرف جداگانه ریخته و بنا به دستورالعمل آن، آن را روان کنید. فراموش نکنید که رنگ خوب و یکنواخت مخلوط شده باشد، غلظت آن کافی بوده و در هر مرتبه رنگ‌آمیزی، جهت حرکت قلم مو یا غلتک یکسان باشد؛ نه اینکه یک قلم از بالا به پایین و قلم بعدی از چپ به راست حرکت کند. برای پوشش بهتر، یک دست رنگ از یک جهت و دست بعدی عمود بر آن اجرا می‌شود.

     

    نقاشی آپارتمان

     

     

     

    آماده‌ کردن خانه برای نقاشی ساختمان:

     

    اگر تصمیم گرفته‌ اید خودتان قلم مو را بردارید و در کنار دوستان یا اعضای

     

    خانواده به کار نقاشی ساختمان بپردازید، ابتدا تمام وسایل اتاق را جمع كنید تابلوها را بردارید و پنجره‌ها را باز كنید. با یک برس دسته بلند سقف و دیوارها را گردگیری كنید. اگر رنگ دیوارها قابل شست‌ وشو است محلول آب ولرم و صابون و مقدار كمی مایع سفید كننده را با اسفنج روی دیوار بكشید و با دستمال تمیز پاك كنید. هر بار قسمت كوچكی از دیوار را تمیز كنید (حداكثر نیم متر مربع). مرز بین دو قسمت تمیز شده را نیز هر بار تمیز كنید تا لكه به جا نماند.

     

    نقاشی خانه

     

     

     

    نقاشی ساختمان پس از این مرحله نوبت گرفتن لکه‌های احتمالی سطوح است.

     

    برای این کار شما به مقداری گچ درزگیری کناف یا گچ کشته و یک عدد کاردک نیاز دارید که همه در ابزار فروشی‌ها یافت می‌شوند. نقاشی ساختمان
    گچ کشته را کف دست بگیرید و با کاردک آن را روی لکه‌ها و افتادگی‌های گچی دیوار بمالید. سطح را در پایان هر لکه گیری کاملا صاف کنید؛ چرا که اگر گچ خشک شود کندن آن بسیار مشکل خواهد بود. وقتی کلیه سطوح لکه‌ گیری شدند می‌توانید از یک سمباته نرم برای صیقل ناصافی‌های احتمالی استفاده کنید.

     

    نقاشی خانه

     

     

     

    نقاشی ساختمان را از کجا شروع کنیم؟

     

    یکی از مطالبی که به تازگی در مورد رنگ‌آمیزی منزل ترجمه شده از گفته‌های دو

     

    نقاش و دکوراتور با تجربه به نام‌های دانیل هیرش(Danielle Hirsch) و برایان سانتوس (Brian Santoss) بوده
    اولین قدم: سقف
    بهترین کار این است که کار نقاشی سقف را قبل از رنگ‌آمیزی دیوارها انجام دهید. سانتوس برای این کار به جای قلم مو از  غلتک رنگ با دسته قابل تنظیم استفاده می‌کند (که اکنون در فروشگاه‌های رنگ و ابزار ایران نیز موجود است) و دو دست رنگ به سقف می‌زند که دست اول در جهت تابش نور منبع اصلی نور اتاق، مانند پنجره و دست دوم عمود بر جهت این نور است (با قلم مو نیز جهت رنگ‌آمیزی باید به همین صورت باشد).

     

     

    نقاشی خانه

     

     

    عده‌ای از تولید‌کنندگان رنگ، رنگ سفید را با ترکیبی تولید می‌کنند که هنگام

     

    نقاشی صورتی یا آبی است؛ اما پس از خشک شدن سفید می‌شود. این رنگ‌ها به خصوص برای نقاشان تازه کار بسیار کارآمد هستند، زیرا به آنها کمک می‌کنند تا در زمان نقاشی یک سطح سفید، کاملا از پوشیده شدن تمام سطح از رنگ مطمئن شوند.

     

    به گفته سانتوس اگر سقف منزل شما بافت دارد، حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد رنگ بیشتری نیاز خواهید داشت. او پیشنهاد می‌کند که برای چنین سقفی از غلطک ابری استفاده کنید تا پوشش یکنواخت‌ تری داشته باشید: «به این ترتیب شما با صرف انرژی کمتر، رنگ بیشتری به سطح مورد‌نظر خواهید زد.»

     

    نقاشی خانه

     

     

    دومین قدم: در‌ها چگونه رنگ می‌شوند؟ هرچند بیشتر معمول است که قبل از

     

    رنگ‌آمیزی یک در، آن را از چهارچوب خارج کنند؛  می‌توان آن را در جای خود هم رنگ کرد. به این ترتیب شما می‌توانید تمام اطراف آن را یکباره رنگ کنید و نیازی به نصب مجدد آن هم نخواهد بود.

     

    نقاشی ساختمان

     

    اما قبل از شروع کار باید دستگیره‌ها و قسمت‌های فلزی دیگر مانند ذره‌بین، جای

     

    کلید و.. را از در جدا کنید و لولاها را با یک ماده مناسب مانند دو- سه لایه چسب میسکیت (چسبی با پایه آمونیاک که با قلم موی نقاشی روی محل مورد‌نظر مالیده شده، پس از خشک شدن حالت لاستیکی پیدا کرده و می‌توان آن را پس از اتمام کار به راحتی از محل جدا نمود) بپوشانید. سپس از یک بتونه و آستری با پایه روغنی استفاده کنید تا رویه اولیه در را کاملا بپوشاند، سپس حداقل  دو دست رنگ براق یا نیمه براق به در بزنید.

     

     

    نقاشی خانه

     

     

    قدم سوم: کابینت و مقدمات مهم: به گفته هیرش، هنگام رنگ‌آمیزی کابینت

     

    «مقدمات کار، بیش از هر چیز اهمیت دارد.» ابتدا  درها و کشوها و و ابزار یراق‌های دیگر داخل کابینت مانند سبدهای سیمی را بیرون بیاورید و سطح مورد‌نظر را به خوبی تمیز کنید. نوع رنگ آستری که به کار می‌برید به این بستگی دارد که جنس کابینت شما از چوب باشد یا لمینت.
    اگر کابینت‌ها قبلا رنگ شده باشند، باید ببینید که این رنگ چه بوده است. اهمیت این نکته در این است که اگر رنگ نهایی قبلی دارای پایه روغنی بوده، اکنون برای بتونه‌ کاری و آستری آن هم باید رنگ روغنی به کار ببرید.

     

    بتونه کار ساختمان

     

    پس از زدن رنگ آستری مناسب، دو یا سه دست از رنگ مورد‌نظر خود را به سطوح

     

    بزنید تا مطمئن شوید که رنگ کابینت‌ها در  مقابل استفاده هر روزه دوام خواهد یافت. طبعا هرچه تعداد لایه‌های رنگ بیشتر باشد، دوام آن هم بیشتر خواهد شد. به گفته هیرش، «یک لایه رنگ پس از خشک شدن تنها به ضخامت یک دستمال کاغذی خواهد بود». سانتوس پیشنهاد می‌کند که برای نتیجه بهتر، رنگ را با غلطک ابری به کابینت بزنید، سپس با یک قلم مو رنگ را پخش کرده و لایه‌ای یکنواخت ایجاد کنید.

     

     

    نقاشی خانه

     

     

    ترکیب رنگ در نقاشی ساختمان :

     

    برای به دست آوردن رنگ دلخواه و مناسب در نقاشی ساختمان در تهران ابتدا باید با نحوه

     

    ی ترکیب رنگ های ساختمانی آشنا بود ،آشنایی با ترکیب رنگ ها به نقاش ساختمان کمک می کند تا کارش را به بهترین نحو ممکن انجام دهد.

     

    درست است که انتخاب رنگ نقاشی ساختمان را خود مشتری بر اساس سلیقه ی شخصی و با توجه به روحیات و تناسب تفاوت های فردی ارائه می دهد ولی نقاش ساختمان باید با نحوه ی ترکیب رنگ ها آشنا باشد تا به مشتری گوش زد کند که در آخر کار رنگ مورد علاقه ی شخص به چه صورت در خواهد آمد تا مشتری در صورت تمایل آن رنگ را انتخاب کند.

    آخرین ویرایش: - -
    ارسال دیدگاه